يكشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶,Jul 23 2017
مهدویت و انقلاب اسلامی محمد صابری زاد

مهدویت و انقلاب اسلامی

اسلام شیعی مبتنی بر نوعی پیامبر‌شناسی است که در یک امام‌شناسی بسط پیدا می‌کند.

مسئله مهدویت، جزء مسلّمات اعتقادی مذاهب اسلامی و نیز بنیاد اصلی اعتقادی-عرفانی شیعه تلقی می‌شود به گونه‌ای که در عرفان و حکمت معنوی تشیّع، مسئله مهم امامت و ولایتِ امام(ع) که در نهایت به امام عصر(عج) ختم می‌شود را نمی‌توان نادیده گرفت. لذا می‌توان اعتقاد به مهدویت را مهمترین عنصری دانست که موجب پویایی و زنده ماندن اسلام گردیده است.

 

هانری‌کربن –از برجسته‌ترین اندیشمندان غربی- مسئله امامت و مهدویت را در پدیدارشناسی هویتی شیعه، دارای مرکزیت می‌داند و می‌گوید: «اسلام شیعی مبتنی بر نوعی پیامبر‌شناسی است که در یک امام‌شناسی بسط پیدا می‌کند...  وظیفه حکومت نبوی، تداوم و حفظ معنای معنوی وحی الهی، یعنی باطن است.  وجود اسلامی معنوی نیز وابسته به همین حفظ باطن است وگرنه اسلام با گونه‌های ویژه آن، دستخوشِ همان فرایندی می‌شد که در مسیحیت، نظام‌های کلامی را به ایدئولوژی‌های اجتماعی، و مهدویتِ کلامی را به عنوان مثال به مهدویت اجتماعی و امری فرعی تبدیل کرد.» (کربن، تاریخ فلسفه اسلامی، ص15)

 

انقلاب اسلامی نیز بر اساس گفتمان امامت- امت و با راهبرد مهدویت قابل بیان و تفسیر است. اصول و مبانی انقلاب اسلامی در اندیشه و بیانات امام خمینی(ره) و امام خامنه‌ای(مدظلّه) با این راهبرد بیان گردیده است که انقلاب، با تفکر اسلامی، برای حاکمیت احکام اسلام و در جهت حرکت به سمت هدف نهایی اسلام به وقوع پیوست.

 

بنابراین می‌بایست هرگونه برنامه‌سازی، برنامه‌ریزی و اقدامی در جهت پیشبرد اهداف و آرمان‌های انقلاب اسلامی، با توجه به این اصل محتوایی صورت پذیرد.

به نظر می‌رسد با این نگرش بهتر می‌توان گذشته را سنجید و آینده را ساخت؛ هرچند شروع، مقدمه و متن هر کاری خودمان هستیم.

 


  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

مهدویت و انقلاب اسلامی

آخــریـــن اخبـــــار